• Türkçe Yazılar
  • English Content
  • Authors
  • Clubhouse Broadcasts
  • YouTube Channel
  • Metal Konser Takvimi
  • Hakkımızda
  • Iletişim
  • Click to open the search input field Click to open the search input field Search
  • Menu Menu
Metal Music
  • Link to X
  • Link to Instagram
  • Link to Youtube
  • Link to Mail
Müzik Yazıları, Türkçe

MATRIX, HAYAT VE METAL MÜZİK

Matrix, Hayat ve Metal Müzik

İşe başlamanın neden “hayata başlamak” olarak da adlandırıldığını anlamakta güçlük çekiyordum. Zaten hayattayım; evet, öğrenciyim, maddi gücüm yok denecek kadar az. Günübirlik işler, yaz tatili çalışmalarıyla iş hayatının içindeyim diye düşünüyordum. Ancak 2016 yılının yazında mezun olduğumda, omuzlarımdan büyük bir yük kalktığını hissediyordum ki, biraz rahatlamak için gittiğim Kuşadası Gençlik Festivali’nde birden insanların koşuşturmaya, çadırlarını bile sökmeden kucaklayıp kaçtıklarını görene kadar…


Etrafımda koşuşturan insanlara ne olduğunu sorduğumda “Darbe olmuş” dediler. Tuşlu telefon kullanıyordum ve internete girme ihtimalim yoktu. Böyle bir günde bile hiç kimsenin aklına gelmemiş, telefonla da haber veren olmamıştı. Hazır herkes ortamı terk ederken, kalan az sayıda insanla birlikte sahildeki kumun üstüne oturup MFÖ’nün sahnesini seyrettim. Festival alanında tanıştığım insanlarla sohbet ederek, uykum gelene kadar vakit geçirdim. Sanırım o anın endişesinden ve stresinden kurtulmak için öyle bir goygoy dönmüştü ki, çok güzel bir gece geçirmiştim. Fakat o günün hayatımı bu kadar etkileyeceğini bilmiyordum.

Bütün atamalar iptal edilmişti. Zaten çok az olan göreve başlama umudum daha da ertelenmişti. Artık yapacak pek bir şeyim kalmamıştı. Hem ücretli öğretmenliğe başvurdum hem de Dokuz Eylül Üniversitesi Müzik Bilimleri Yüksek Lisans programına. İkisi birden olunca başladı koşuşturmaca. Sonra mülakat, güvenlik soruşturması derken atandım; ama yüksek lisans yarım kaldı.
Bu süreçte yaşadığım krizler de dâhil olmak üzere, aldığım dersler ve kişisel merakımdan kaynaklanan okumalar entelektüel olarak beni çok besledi. Besledi, evet; ama öğretmenler odasında ya da 7/C sınıfındaki dersimde hiçbir işime yaramadığı gibi, öğrendiklerimi, müzik zevkimi, yaşam tarzımı paylaşabileceğim kimsenin etrafımda olmaması beni daha da derin bir krize sürükledi. Kendimi giderek daha yalnız, daha yabancı hissetmeye başladım. İşte hayat böyle “başlamıştı.” Kampüste senin gibi insanlar bulmak çok daha kolaydı; fakat yaşam tarzı olarak yolunun hiç kesişmeyeceği insanlarla birlikte iş yapmak zorunluluğuyla yüzleşmek gerekiyordu.


Hâlâ daha hayata başlamanın ne olduğunu tam olarak anlamış değilim. Fatura, kira, kredi borcu ödemek miymiş? Yabancı olmak… Bu absürdlüğü yaşamak zorunda bırakan şey, zevkleri olmayan, en azından söylemlerini tartacak kadar düşünebilen insanlardan yoksun bir çevrede bulunma zorunluluğuydu.
“Hiçbir şey hakkında bu kadar çok şey bilmen ne tuhaf / Ağzın oynuyor, dudakların oynuyor / Kelimeler oluşuyor ama hiçbir anlam taşımıyor” (Death – The Philosopher)

Bence Matrix üçlemesi üzerinden Baudrillard’ın Simülakr’ını tartışmak ya da bir arkadaşınla “Abi, zilleri duyuyor musun?” diye heyecanla bir müziği paylaşmak daha hayat gibi geliyor. Herhangi bir Demirkubuz filmi seyrederken “Abi, çok sıkıcı yaa” tepkisini almanın anlamsızlığıyla yaşamın anlamsızlığı arasında bir bağ olmalı. Hani o film çekilirken insanları sıkma amacıyla çekilmiş olma ihtimali akla gelmez mi? Herkes sabah kalkıp işe, okula gitmek yerine Disneyland’e mi gidiyor? Hayat sıkıcı; eğlenceli anlar ise çok kısa ve geçici değil mi? Korku filmi seyredip korktum diye şikâyet etmenin de bir anlamı yok bence. Bu eğilimi anlıyorum. Escapism kendince tutarlı olsa da bu kaçınmanın da kendi içinde problemler taşıdığı çok açık. Zavallılığının farkında olan bu güruha tekrar geri dönelim.

Belki de insanlara, muhatap olmak istemedikleri insanlarla bir arada yaşama azmi veren şey, yalnızlığın ve yabancılığın sıkıcılığıdır. Sırf sıkıcılıktan kaçmak için kendilerine zarar verecek insanlarla bir arada durmaktan çekinmeyenlerin arabeske yönelmesi son derece normal. Kendi dramasını kendi yaratan ve bu dramanın üzerinde tepinerek acı üretip, bununla mazoşist bir ilişki kurmaya çalışanları görüyorum. Eğer böyleyse –ki bence böyle– birisi çıkıp ne kadar zavallı insanlar olduklarını yüzlerine söylediğinde bunu kabullenmekte ve anlamakta zorlanmaları, hatta o kişiden nefret etmeleri son derece doğal. Fakat acı çekmek için girdiğin yolda, acı çektiğin için ağlamanın Demirkubuz filmi izlemekten, metal müzik dinlemekten daha absürd olduğu çok açık.
“Kör inançla kuruldu / Kendine uydurduğun fanteziden miras / Duvarlara yazılmış olana gözlerini kapatıyorsun”
(Death – Crystal Mountain)

Dürtüsel bir şekilde zavallılığını reddedenlerin haricinde bir de bilerek zavallılığını görmek istemeyenler var. Onları da Morpheus’a ihanet eden Cypher’a benzetmek mümkün. Cypher, biftek sahnesindeki Ajan Smith ile görüşmesinde Matrix’in yanılsama olduğunu bildiğini fakat orada kalmak istediğini, gerçek dünyaya dair hiçbir şey hatırlamak istemediğini ve cehaletin mutluluk olduğunu söyler.
Hadi zihnimizi serbest bırakalım ve uçalım, ya da Kant’ın dediği gibi “aklımızı kullanma cesareti gösterelim.” Chuck Schuldiner, Kurt Cobain, Tom Morello gibi adamlar belki de bize simülasyonun içinde olduğumuzu ve uyanmamız gerektiğini söylemiş olabilirler. Eğer onlar Neo’yduysa, 90’lı yıllarda Akmar Pasajı’nı basan polisler Ajan Smith’ti. İnsanları uyandırmak için de metal müziği seçmişlerdi. Alışık olmayan insanların rahatsız edici bulmalarının nedenleri belki de bunlardır. Kurduğumuz hangi alarmın sesi bize güzel geliyor ki? Diğer taraftan sanat, yalnızca “güzel” olanı mı anlatmak ya da üslup olarak seçmek zorunda?
Hayata başlamanın ne olduğunu bir kenara bırakalım. Camus’ye göre, absürtlüğe rağmen hayat yaşamaya değerdir. Ama bence şöyle yapalım: Haneke filmi izler gibi yapalım. Belki 7. Kıta filminde olduğu gibi iki saat boyunca hiç ilgimizi çekmeyen bir hayat yaşarız; ama finali efsane olur.

 

Metal Oda’nın Felsefe Notu: What is The Matrix?

René Descartes, kesinliğe ulaşmak için üzerine kuşkunun gölgesi düşen ve duyularımızla erişebileceğimiz tüm çıkarımları askıya alır: Descartes’a göre, sonsuz güce sahip zeki ve kötücül bir cin pekala onu aldatmak için tüm enerjisini kullanıyor olabilir. Matrix felsefesinde ise Descartes’ın kötücül cininin yerini şeytani bir süper bilgisayar, bir yapay zeka ve onun ürettiği kod alır.

Tıpkı Spinoza’nın Tanrı’sı ya da Doğa’sı gibi, Matrix’in kodu da tözdür: her şeyi kapsayan, kendi kendisinin nedeni olan bir yapıdır  The Matrix. Baudrillard Simülakra’da “gerçekliğin ölümü”nden ve hipergerçekliğin gerçekliğin yerini almasından söz eder; Spinoza’nın evreninde her şey Tanrı’dadır (töz)— ve bu iki düşünce Matrix’te kesişir: gerçek ve illüzyon içiçe geçer.

Tam da bu noktada diyalektiğin kıvılcımını fark ederiz: çünkü Matrix’teki kod, yalnızca var olmaz; kendini bilmek isteyen bir akıldır aynı zamanda. Tıpkı Hegel’in Mutlak Geist’ı gibi, kod da kendi bilincine doğru ilerler, ilerlemek ister. Matrix’in sistemi, yalnızca veri değildir — düşünen, yansıtan, varolan bir bütünlüktür. Neo’nun uyanışı da, aslında kodun kendini fark etme sürecidir.

Matrix evreninde kodun dışında bir kurtuluş yoktur. Koddan kaçış değil, ancak onu diyalektik süreç içerisinde kapsayarak aşmak mümkündür, tıpkı savaşı sona erdirip birbiri içinde varolmaya başlayan makinalar ve insanların barışında olduğu gibi. Neo, kodu reddetmez; onu anlayarak, deşifre ederek dönüştürür. Tıpkı Hegel’in evreni diyalektik çözümlemeyle kendini geliştiren düzenli bir yapı olarak görmesi gibi, mutlak özgürlük de bu yapının üzerinde filizlenir.  Kod ile tözün birbirinin dalga boyunda titreştiği noktada, Neo kodun içinde özgürleşir. Bu Hegelci özgürlüktür ve Matrix evreni içindeki her olasılığa kapıyı aralar. – Güzin Paksoylu

 

Instagram okur yorumu:

“Eğer hayat bir simülasyonsa onun da bir ruhu olmalı; çünkü her sistem, ister dijital ister biyolojik olsun, kendi içsel bilincini yaratır…Bu ruh, çoğu zaman görkemli yerlerde değil, sistemin kusurlarında kendini gösterir. “Mekanik spiritüellik” tam da burada doğar: ruhun bile algoritmaların, yoksunlukların, rutinlerin arasında bir yer bulup varlığını hissettirmesi. Belki de simülasyonun kalbi, en bozuk kodların içinde atıyordur; çünkü gerçekliğin özünü bazen kusurlar, çöküşler ve görünmez insanlar taşır.” Mustafa

 

©2025@metaloda
“Her hakkı saklıdır. Kaynak göstermeden alıntı yapılamaz. Başka yerde yayınlanamaz.”

15/10/2025/0 Comments/by Özgür Polat
Tags: death metal, metal, metal music, metal müzik
Share this entry
  • Share on Facebook
  • Share on X
  • Share on WhatsApp
  • Share on LinkedIn
  • Share on Vk
  • Share by Mail
https://metaloda.com/storage/2025/10/the-matrix-.jpg 1024 2048 Özgür Polat https://metaloda.com/storage/2021/10/metaloda_LOGO.png Özgür Polat2025-10-15 20:21:292025-10-18 13:24:52MATRIX, HAYAT VE METAL MÜZİK
You might also like
Sanat ve Müzikte Protest Duruş
BLACK LABEL SOCIETY KONSERE DOĞRU
Teramaze “Flight of The Wounded” Album Review
JUDAS PRIEST İSTANBUL PARK ORMAN KONSERİ
MEGADETH 12 HAZİRAN’DA İSTANBUL KÜÇÜKÇİFTLİK PARK’TA!
2024 ROCK METAL RAPORU
0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Leave a Reply Cancel reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Categories

  • Albüm İncelemesi (26)
  • Dark Art (13)
  • Dark Fashion (3)
  • Edebiyat (35)
  • English (65)
  • Interview (8)
  • Karanlık Moda (7)
  • Karanlık Sanat (21)
  • Konser Incelemesi (60)
  • Literature (9)
  • Lyrics (17)
  • Miscellaneous (6)
  • Music Reviews (55)
  • Müzik Yazıları (313)
  • Poetry (4)
  • Pulse Of The City (14)
  • Röportaj (14)
  • Şarkı Sözleri (55)
  • Şehrin Nabzı (83)
  • Şiir (5)
  • Şuradan Buradan (24)
  • Türkçe (335)
  • Uncategorized (5)

Tag Cloud

album reviews (7) albüm yorumları (59) art (5) atatürk kültür merkezi (5) birmingham (24) black metal (25) black sabbath (43) bruce dickinson (22) classical music (5) clubhouse metal oda (45) dark art (14) death metal (54) deep purple (10) devintownsend (5) edebiyat (19) gojira (5) hard rock (32) heavy metal (255) ian anderson (11) iron maiden (74) jethro tull (22) jrrtolkien (8) karanlık-sanat (18) klasik müzik (32) konser (70) konser yorumları (55) megadeth (11) metal (281) metal albüm (110) metallica (72) metal music (103) metal müzik (128) metal oda (37) progresif metal (38) progresif rock (25) progressive metal (23) rock (164) rock music (90) sanat (41) sanat yazıları (39) senfonik metal (7) sinema (19) steven wilson (20) tolkien (5) şarkı sözleri (27)

Metal Oda Authors

Categories

Posts

SEARCH

Search Search
© Copyright @ MetalOdaMetal Oda
  • Link to X
  • Link to Instagram
  • Link to Youtube
  • Link to Mail
  • Çerez Politikası
  • Kullanım Koşulları ve Yasal Uyarı
  • Yorum ve Moderasyon İlkeleri
  • KVKK Aydınlatma Metni
  • Editoryal İlkeler ve İçerik Hakları Politikası
Link to: METAL MÜZİKTE İSYAN KALDI MI Link to: METAL MÜZİKTE İSYAN KALDI MI METAL MÜZİKTE İSYAN KALDI MI Link to: PORTALS METAL FEST 2025 GERİDE KALIRKEN Link to: PORTALS METAL FEST 2025 GERİDE KALIRKEN PORTALS METAL FEST 2025 GERİDE KALIRKEN
Scroll to top Scroll to top Scroll to top

This site uses cookies. By continuing to browse the site, you are agreeing to our use of cookies.

Accept settingsWhy i'm seeing this

Cookie and Privacy Settings



How we use cookies

We may request cookies to be set on your device. We use cookies to let us know when you visit our websites, how you interact with us, to enrich your user experience, and to customize your relationship with our website.

Click on the different category headings to find out more. You can also change some of your preferences. Note that blocking some types of cookies may impact your experience on our websites and the services we are able to offer.

Essential Website Cookies

These cookies are strictly necessary to provide you with services available through our website and to use some of its features.

Because these cookies are strictly necessary to deliver the website, refusing them will have impact how our site functions. You always can block or delete cookies by changing your browser settings and force blocking all cookies on this website. But this will always prompt you to accept/refuse cookies when revisiting our site.

We fully respect if you want to refuse cookies but to avoid asking you again and again kindly allow us to store a cookie for that. You are free to opt out any time or opt in for other cookies to get a better experience. If you refuse cookies we will remove all set cookies in our domain.

We provide you with a list of stored cookies on your computer in our domain so you can check what we stored. Due to security reasons we are not able to show or modify cookies from other domains. You can check these in your browser security settings.

Google Analytics Cookies

These cookies collect information that is used either in aggregate form to help us understand how our website is being used or how effective our marketing campaigns are, or to help us customize our website and application for you in order to enhance your experience.

If you do not want that we track your visit to our site you can disable tracking in your browser here:

Other external services

We also use different external services like Google Webfonts, Google Maps, and external Video providers. Since these providers may collect personal data like your IP address we allow you to block them here. Please be aware that this might heavily reduce the functionality and appearance of our site. Changes will take effect once you reload the page.

Google Webfont Settings:

Google Map Settings:

Google reCaptcha Settings:

Vimeo and Youtube video embeds:

Other cookies

The following cookies are also needed - You can choose if you want to allow them:

Privacy Policy

You can read about our cookies and privacy settings in detail on our Privacy Policy Page.

Kişisel Verilerin Korunması ve Aydınlatma Metni
Accept settingsHide notification only