Iron Maiden’ın Edebi ve Müzikal Zirvesi: “To Tame a Land”
Heavy metal tarihi, edebiyattan beslenen, mitolojiyi ve bilimkurguyu rifflerle birleştiren şarkılarla doludur. Ancak çok az grup, bir edebi eseri Iron Maiden’ın 1983 çıkışlı Piece of Mind albümünün kapanış parçası olan “To Tame a Land” kadar kusursuz bir şekilde epik bir müzikal anlatıya dönüştürebilmiştir. Şarkı, sadece bir albüm kapanışı değil; aynı zamanda grubun progresif metal sularına bıraktığı ilk ve en güçlü imzalardan biridir.
Yakın zamanda yayınlanan “28 Years Later Bone Temple” ve “Stranger Things” gibi yapımlarla müziklerine beyazperdede de yer bulmaya devam eden Iron Maiden grubunun yeni sinema projesi “Iron Maiden Burning Ambition”, dünya çapında 7 Mayıs tarihinde, ülkemizde ise bir gün gecikmeli olarak 8 Mayıs cuma günü vizyona girdi.
Bruce Dickinson & Paganini: An Unfinished Rock Opera
Did you know that Bruce Dickinson began working on a rock opera about Paganini in the 1980s — a project that has yet to be brought to life? Now let’s see at what threshold do the “diabolical” classical music composer and violin virtuoso Paganini and Iron Maiden frontman Bruce Dickinson converge?
Bruce Dickinson & Paganini: Yazılmamış Bir Rock Opera
Bruce Dickinson ’ın 1980’lerde tasarlamaya başladığı ancak henüz hayata geçmeyen Paganini konulu bir rock opera yazmakta olduğunu biliyor muydunuz?
Peki klasik müziğin bu “şeytani” besteci ve keman virtüozu ve Iron Maiden frontmani Bruce Dickinson hangi eşikte buluşuyor? Şimdi yakından bakalım.
From Black Sabbath to Gojira, we have focused on the activism and veganism of metal artists:
Black Sabbath‘tan Gojira‘ya hayranı olduğumuz metal müzik sanatçılarının çevreci ve vegan duruşlarına bir göz attık:
Merhaba dostlar, Romalılar! Bugün sizlere (biraz geç olsa da…) Taa çok uzaklardan hatta en uzaklardan, Avustralya’dan ülkemize gelen, Ekim ayında güzel Beşiktaş’ımızda ağırlamış olduğumuz enteresan oluşum “Ne Obliviscaris” grubundan ve en az onlar kadar enteresan, şaşırtıcı sahne performanslarıyla ülke topraklarından çıkma Melodic/Groove Metal Müzik grubu “Hatemotion”dan bahsetmeye çalışacağım. Takvim yoğun ilerliyor, ülkemizde “Metal Müzik” özellikle konserler açısından en verimli dönemlerinden birini geçiriyor diyebilirim. Bunda organizatörlerin ve mekan işletmecilerinin payı çok büyük olsa da yerli Metal Müzik gruplarımız da bu güzel sürece katkı vermek için azımsanmayacak şekilde fedakarlık ve çalışma içerisinde bulunuyorlar.
Evet müzik dolu bir yıl daha geride kaldı. Metal Oda için harika bir yıl olurken Instagram’da yaklaşık 25 bin takipçiye ulaştık.
2024’te öne çıkan röportajlarımız ise YouTube Metal Oda’ya konuk olan Profesör Brian Cox, Judas Priest Ian Hill, mezzo-soprano Marina Viotti, metal cellist Raphael Weinroth-Browne, Hayko Cepkin, Myrath, Septicflesh, gitar virtüozu Al Di Meola ve Jethro Tull efsanesi Ian Anderson oldular.
İngiliz heavy metal ve rock dünyasının müzisyenlerine, gruplarına hayranlığım su götürmez. O kadar ikonik tavırları var ki, ada kültürünün onlara yansıması olarak, sesleri, dansları, besteleri, kıyafetleri, kilo almamaları (burada gülümsüyorum) takdire şayân. Hatta kilo almamalarına, onlara olan yüksek sevgimden yakıştırdığım sıfat ile “kuru popo” diyorum.
İçlerinde imaj olarak değişenler de yok değil hani (kilo alanları kastediyorum.) Onların içinden çok sevdiğim, Iron Maiden‘ın erken dönem, orijinal vokalisti Paul Di’Anno da var. Dün duyduğumuz bir haber ile müzik severler olarak çok üzüldük. Paul Di’Anno, 21 Ekim 2024’tarihinde, henüz 66 yaşında iken hayata veda etti.
Engin müzik okyanusunda zaman zaman şaşırtıcı, heyecan verici ve çok özgün işlerle karşılaşıyoruz: ilk dinlediğimde bünyemde şok etkisi yapıp hayranlık uyandıran Sleep Token, TesseracT, Opeth ve Steven Wilson vb sıradışı grup ve müzisyenlerin işleri gibi. Teenager yıllarımda ilk kez karşılaşıp afalladığım Al Di Meola ve Iron Maiden’ın yaptıkları müzik gibi. Dün gece Zorlu Psm’de ilk Türkiye konserini veren Plini de Spotify çöplüğüne her gün yüklenen yüzbinlerce yeni müzik arasından özgünlüğü, vizyonerliği ve yaratıcılığı ile sıyrılmayı başaran, her anlamda transandantal bir deneyim.