• Türkçe Yazılar
  • English Content
  • Authors
  • Clubhouse Broadcasts
  • YouTube Channel
  • Metal Konser Takvimi
  • Hakkımızda
  • Iletişim
  • Click to open the search input field Click to open the search input field Search
  • Menu Menu
Metal Music
  • Link to X
  • Link to Instagram
  • Link to Youtube
  • Link to Mail
Edebiyat, Konser Incelemesi, Müzik Yazıları, Şehrin Nabzı, Türkçe

PATTI SMITH İSTANBUL KONSERİ

Şiir, Öfke ve Umut : Patti Smith Quartet İstanbul Konseri

Yaklaşık 10 bin dinleyicinin birkaç saatliğine kendi kişisel sorunlarından, hayatın karmaşasından ve dünyanın ağırlığından uzaklaşıp yaşama dair yeniden umut dolduğu, iyileşmeye dair birbirine tutunduğu bir konser: Patti Smith Quartet.

Tarihler 17 Mayıs 2026’yı gösterirken yolumuz Bonus Parkorman’ın yemyeşil sahnesine düşmüş, aylar öncesinden biriktirdiğimiz heyecanla konser için önceden hazırladığımız, Patti’ye yakışacağını düşündüğümüz kıyafetlerimizi giymiştik.

Sağanak yağmur yeni dinmişti. Tepemizde, günü daha da özel kılmak istermişçesine bir gökkuşağı belirmiş, hava ise olabilecek en tatlı hâliyle esmeye başlamıştı.

Bu zamana kadar kendisi hakkında pek çok yazı yazdım. Kitaplarını tekrar tekrar, neredeyse hatim edercesine okudum. Şarkılarını, röportajlarını ezberledim.

Kendisini en son yaklaşık 10 yıl önce ülkemizde ağırlamıştık ve dürüst olmak gerekirse, hayatım boyunca onu canlı dinleme fırsatı bulabileceğimi düşünmemiştim. Dolayısıyla bu konser, sanki senelerdir tanıdığım, büyürken elimden tutmuş bir hayaletle nihayet aynı odada bulunup aynı cümleleri haykırmak gibiydi ve bu yüzden hakkında objektif bir konser incelemesi yapmam pek mümkün değil.

Patti Smith Quartet; bas ve klavyede Tony Shanahan, davulda Seb Rochford ve gitarda Jackson Smith’ten oluşuyordu ve şehrin kaotik ağırlığından uzak, ağaçların arasına kurulmuş Bonus Parkorman sahnesi Patti Smith için neredeyse fazla doğru bir atmosfer yaratıyordu.

Hava hâlâ aydınlıkken, çimenlere uzanmış dinleyicileri Patti Smith kadar köklü bir grup olan New Model Army karşıladı. Grubun punk rock ve folk-punk ruhu, dinleyicinin enerjisiyle birleşince konser alanı Patti Smith daha sahneye çıkmadan başka bir zamana dönüşmüş gibiydi.

Dinleyicilerin kolektif olarak 70’ler esintili kıyafetlerle gelmiş olması da alanı görsel olarak fazlasıyla doyurucu hâle getiriyordu.

Saatler 21.00’i gösterdiğinde beklenen an gelmişti.

 

 

Patti Smith ve grubu, dinleyicilerin coşkulu çığlıkları arasında mütevazı selamlarını vererek sahneye adımlarını attı ve gece Dancing Barefoot ile başladı.

Bu güçlü başlangıçla birlikte nesiller arasında dolaşan bir coşkuya şahit oldum. Bunun en güzel örneği de benim bir üst neslim olan annem ve ilk konserini deneyimleyen küçük kız kardeşimle aynı şarkıyı aynı heyecanla söylüyor olmamdı.

Dancing Barefoot’u, Patti’nin diskografisinin bambaşka dönemlerinden gelen Ghost Dance, Summer Cannibals ve setlistte gördüğüm için bir hayli mutlu olduğum Revenge takip etti.

5. şarkının ardından konser benim için tamamen başka bir yere evrildi.

Patti Smith sahnede Jim Morrison’dan bahsetmeye başladığı anda gözyaşlarımı tutamadım. Çünkü Jim Morrison da Patti Smith gibi, sanat anlayışımı, dünyaya bakışımı ve müzikle kurduğum bağı tamamen şekillendirmiş, tüm zamanların en sevdiğim sanatçılarından biri.

“A Little Jim Morrison Section” diyerek başladığı bölümde The Doors’un The Crystal Ship parçasını dinlediğimiz sırada gözyaşlarımın tamamını tüketmiştim bile. Çünkü hayatım boyunca bana en çok ilham veren sanatçılardan birinin sahnede, bir diğer en sevdiğim sanatçının şarkısını söylediğini izliyordum.

 

Ardından Patti’nin, Morrison’ın ölümünden sonra onu rüyasında gördükten sonra yazdığı Break It Up geldi ve sanki Morrison’ın hayaleti, Patti’nin şiirsel anlatısı ve gecenin neredeyse törensel atmosferi birbirine karışmıştı. Müziğin zamanı gerçekten bükebildiğine inandığım nadir anlardan biriydi bu.

“Break It Up”ın ardından Fireflies ile biraz nefes alıp bu sakinliğe fazla alışamadan Pissing in a River’a geçtik.

“Pissing in a River” boyunca Patti’nin sesi bazen sertleşti, bazen dağıldı. Sanatındaki güzellik hiçbir zaman kusursuzlukta değil, tam tersine, gerçekliğindeydi.

Patti Smith’in yıllardır en iyi yaptığı şeylerden biri de ölüleri sahnede kısa süreliğine yeniden hayata döndürebilmek. Morrison’a yaptığı atfın ardından, yıllar boyunca büyük bir sevgiyle andığı ve zamanla dostluk da kurduğu George Harrison’ın Isn’t It a Pity parçasını dinledik.

Fakat gecenin asıl coşkusu Peaceable Kingdom öncesinde yaptığı konuşmayla birlikte geldi.

 

İran’dan Filistin’e, Sudan’dan Kongo’ya kadar dünyanın farklı yerlerinde zulüm gören insanlardan bahsederken sesi bir anda daha sert, daha kırılgan ve daha öfkeli bir yere dönüştü. Ve o an, onunla birlikte onu dinleyen herkes bu düzene karşı aynı öfkeyi ve bunu değiştirmeye dair aynı umudu taşıyordu.

Yakalanan bu birliktelik hissi, insanı birbirine daha da bağlayan başka bir kavramla güçlendi: aşk.

İstanbul’u gezerken görüp çok beğendiği iki gelinden bahsetmesinin ardından, sahneyi onunla paylaşan gitarist oğlu Jackson Smith’in babası, Patti Smith’in aşkı Fred Sonic Smith için yazdığı, dinleyicinin de en heyecanla beklediği şarkılardan biri olan Because the Night ile gecenin gerçekten âşıklara ait olduğunu yaklaşık 10 bin kişiyle aynı anda haykırıp, ertesi gün ayaklarımız ağrıyacak hâle gelene kadar dans ettik.

Dans etmeye doyamadığımız bir buçuk saatin sonlarına yaklaşırken, dinleyicilerin düzenli olarak çağrısını yaptığı Gloria‘ya geldi sıra.

Bu şarkı Patti Smith’in kariyerinde çok önemli bir yere sahip. İlk olarak Van Morrison yazımıyla 1964 yılında çıkmış olsa da Patti Smith’in versiyonu düz bir cover’dan çok daha fazlası; şarkıyı yeniden boyutlandırıp bambaşka anlamlar kazandırıyor.

Şarkının açılışındaki o meşhur cümle:
“Jesus died for somebody’s sins, but not mine.”

Patti Smith burada yalnızca dini provoke etmiyor. Bu söz, kişinin kendi hatalarının ve günahlarının sorumluluğunu başkasına yüklemek yerine kendi benliğini ve yaptıklarını sahiplenmesinin manifestosu.

Patti Smith bu parçayla rock sahnesindeki eril yaklaşımı sarsıyor; asi ve androjen tavrıyla kadınların müzikteki yerini yeniden tanımlarken üzerlerindeki suçluluk, günah ve ahlak baskısını da reddediyor.

Bu yüzden “Gloria” yalnızca bir rock şarkısı değil; otoriteyi reddetmek, ahlaki normlarla dalga geçmek, kusurlu ve dürüst olabilmektir.

“Gloria”nın sonuna geldiğimizde, bundan bir süre sonra o anı ne kadar özleyeceğimi fark ettim. Patti Smith ve grubu sahne arkasına yöneldiği sırada dinleyicinin tezahüratıyla birlikte geri dönmek zorunda kaldılar.

Bu an hem mutluluk vericiydi hem de bir şeylerin gerçekten sonuna geldiğimizi hissettirdiği için hüzünlüydü.

Son şarkının ne olduğunu hepimiz biliyorduk.

Patti Smith yeniden mikrofonun başına geçti, “The future is yours” dedi ve ardından People Have the Power başladı.

Bu, konserin kapanışından çok gecenin bütün duygularının tek bir yerde toplandığı bir andı.

“People Have the Power” zaten Patti Smith’in kariyerindeki en politik ve en umutlu şarkılardan biri. Ancak şarkıyı canlı dinlediğinizde mesele yalnızca sözlerden ibaret kalmıyor; bir anlığına herkes birbirine daha yakın, dünya biraz daha yaşanabilir gibi görünmeye başlıyor.

 

Binlerce insanın yüzünde aynı ifade vardı. İnsanlar yalnızca eşlik etmiyor; gerçekten inanarak söylüyordu sözleri.

Patti’de bunun farkında olacak ki, konserin sonunda bu enerjiyi kendisiyle birlikte götüreceğini söyledi bizlere.

Patti Smith yarım asrı aşkın süredir sahnede. Bu 50 yılın içinde şehirler değişti, savaşlar başladı ve bitti, punk doğdu, öldü ve yeniden dirildi, müzik endüstrisi defalarca kabuk değiştirdi. Ama Patti’nin sesi hep aynı yerden geldi.

Konserin sonunda Patti Smith mikrofonu eline aldı, sahnede devleşti ve “You are free” diye haykırarak bizlere olabilecek en güçlü şekilde veda etti.

Aslında kariyerinin başından beri hep aynı şeyi söylüyordu:
Dünyaya karşı duyarsızlaşmayın. Haklarınızı kullanın. Sesinizi kaybetmeyin.

 

 

Setlist:

* Dancing Barefoot
* Ghost Dance
* Summer Cannibals
* Revenge
* The Crystal Ship (The Doors cover)
* Break It Up
* Horses
* Fireflies
* Pissing in a river
* Isn’t It a Pity (George Harrison cover)
* Peaceable Kingdom
* Because the Night
* Gloria: In Excelsis Deo
* People Have the Power

 

(Patti Smith Quarter İstanbul Parkorman konser fotoğrafları için Özgür Elver ve Elif Çiftçi’ye teşekkür ederiz.)

 

©2026@metaloda
“Her hakkı saklıdır. Kaynak göstermeden alıntı yapılamaz. Başka yerde yayınlanamaz.”

24/05/2026/0 Comments/by Duru Uzay Aktaş
Tags: edebiyat, konser, konser yorumları, parkorman, patti smith, punk, rock, rock music
Share this entry
  • Share on Facebook
  • Share on X
  • Share on WhatsApp
  • Share on LinkedIn
  • Share on Vk
  • Share by Mail
https://metaloda.com/storage/2026/05/patti-smith-istanbul-3-.jpeg 1066 1600 Duru Uzay Aktaş https://metaloda.com/storage/2021/10/metaloda_LOGO.png Duru Uzay Aktaş2026-05-24 11:35:332026-05-24 11:36:27PATTI SMITH İSTANBUL KONSERİ
You might also like
METAL MÜZİK NASIL DOĞDU?
DAVID GILMOUR MUCİZESİ LUCK AND STRANGE
DARKWAVE KONSERLERİ BİR ÇEŞİT MEDİTASYON MU?
THE BEATLES ’DAN SON ŞARKI NOW AND THEN
LED ZEPPELIN GOING TO CALIFORNIA İNCELEME
DAVID LYNCH’S MUSICAL UNIVERSE
0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Leave a Reply Cancel reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Categories

  • Albüm İncelemesi (26)
  • Dark Art (13)
  • Dark Fashion (3)
  • Edebiyat (35)
  • English (65)
  • Interview (8)
  • Karanlık Moda (7)
  • Karanlık Sanat (21)
  • Konser Incelemesi (60)
  • Literature (9)
  • Lyrics (17)
  • Miscellaneous (6)
  • Music Reviews (55)
  • Müzik Yazıları (313)
  • Poetry (4)
  • Pulse Of The City (14)
  • Röportaj (14)
  • Şarkı Sözleri (55)
  • Şehrin Nabzı (83)
  • Şiir (5)
  • Şuradan Buradan (24)
  • Türkçe (335)
  • Uncategorized (5)

Tag Cloud

album reviews (7) albüm yorumları (59) art (5) atatürk kültür merkezi (5) birmingham (24) black metal (25) black sabbath (43) bruce dickinson (22) classical music (5) clubhouse metal oda (45) dark art (14) death metal (54) deep purple (10) devintownsend (5) edebiyat (19) gojira (5) hard rock (32) heavy metal (255) ian anderson (11) iron maiden (74) jethro tull (22) jrrtolkien (8) karanlık-sanat (18) klasik müzik (32) konser (70) konser yorumları (55) megadeth (11) metal (281) metal albüm (110) metallica (72) metal music (103) metal müzik (128) metal oda (37) progresif metal (38) progresif rock (25) progressive metal (23) rock (164) rock music (90) sanat (41) sanat yazıları (39) senfonik metal (7) sinema (19) steven wilson (20) tolkien (5) şarkı sözleri (27)

Metal Oda Authors

Categories

Posts

SEARCH

Search Search
© Copyright @ MetalOdaMetal Oda
  • Link to X
  • Link to Instagram
  • Link to Youtube
  • Link to Mail
  • Çerez Politikası
  • Kullanım Koşulları ve Yasal Uyarı
  • Yorum ve Moderasyon İlkeleri
  • KVKK Aydınlatma Metni
  • Editoryal İlkeler ve İçerik Hakları Politikası
Link to: BEAT: ADRIAN BELEW, STEVE VAI, TONY LEVIN and DANNY CAREY REVISIT 80s KING CRIMSON Link to: BEAT: ADRIAN BELEW, STEVE VAI, TONY LEVIN and DANNY CAREY REVISIT 80s KING CRIMSON BEAT: ADRIAN BELEW, STEVE VAI, TONY LEVIN and DANNY CAREY REVISIT 80s KING ... Link to: EBM (ELECTRONIC BODY MUSIC) Link to: EBM (ELECTRONIC BODY MUSIC) EBM (ELECTRONIC BODY MUSIC)
Scroll to top Scroll to top Scroll to top

This site uses cookies. By continuing to browse the site, you are agreeing to our use of cookies.

Accept settingsWhy i'm seeing this

Cookie and Privacy Settings



How we use cookies

We may request cookies to be set on your device. We use cookies to let us know when you visit our websites, how you interact with us, to enrich your user experience, and to customize your relationship with our website.

Click on the different category headings to find out more. You can also change some of your preferences. Note that blocking some types of cookies may impact your experience on our websites and the services we are able to offer.

Essential Website Cookies

These cookies are strictly necessary to provide you with services available through our website and to use some of its features.

Because these cookies are strictly necessary to deliver the website, refusing them will have impact how our site functions. You always can block or delete cookies by changing your browser settings and force blocking all cookies on this website. But this will always prompt you to accept/refuse cookies when revisiting our site.

We fully respect if you want to refuse cookies but to avoid asking you again and again kindly allow us to store a cookie for that. You are free to opt out any time or opt in for other cookies to get a better experience. If you refuse cookies we will remove all set cookies in our domain.

We provide you with a list of stored cookies on your computer in our domain so you can check what we stored. Due to security reasons we are not able to show or modify cookies from other domains. You can check these in your browser security settings.

Google Analytics Cookies

These cookies collect information that is used either in aggregate form to help us understand how our website is being used or how effective our marketing campaigns are, or to help us customize our website and application for you in order to enhance your experience.

If you do not want that we track your visit to our site you can disable tracking in your browser here:

Other external services

We also use different external services like Google Webfonts, Google Maps, and external Video providers. Since these providers may collect personal data like your IP address we allow you to block them here. Please be aware that this might heavily reduce the functionality and appearance of our site. Changes will take effect once you reload the page.

Google Webfont Settings:

Google Map Settings:

Google reCaptcha Settings:

Vimeo and Youtube video embeds:

Other cookies

The following cookies are also needed - You can choose if you want to allow them:

Privacy Policy

You can read about our cookies and privacy settings in detail on our Privacy Policy Page.

Kişisel Verilerin Korunması ve Aydınlatma Metni
Accept settingsHide notification only