ÇİLEKEŞ İSTANBUL KONSERİ
2000’lerin Kronik İsyanına Dönüş
Sevgili Metal Oda okurları, kısa bir aradan sonra tekrardan merhaba. Umarım keyfiniz yerindedir. Yaklaşık üç aylık kısa gözüken ama benim için uzun ve yazı yazmayı özlediğim süreç sonrasında tekrar sizlerin karşısında olmanın iftiharıyla birlikte bugün yakın zamanlarda gerçekleşen Çilekeş’in 21. yılına özel düzenlediği İstanbul konserini, bununla birlikte kendi görüşlerimi ve grup hakkında bilgileri sizlere bu yazımda ele alacağım.
Çilekeş ile yolum 2020 covid karantinası döneminde kesişmişti. O zamanlar daha yaşım küçük olsa da rock ve metal müziğe karşı büyük bir hayranlığım vardı ve bundan dolayı yeni grupları da bünyeme katmaya çalışıyordum. Pentagram’ın 1000 in the Eastland şarkısını (Bu şarkının önemini daha sonrasında açıklayacağım.) dinlediğim esnada sonraki videoya yanlışlıkla tıklamamla Çilekeş’in Yok şarkısını ilk kez o an dinlemiş oldum. Delay efektli o riffi ve Görkem Karabudak’ın şarkının sonlarına doğru brutal vokal yaptığı andaki duygularımı hâlâ çok net hatırlıyorum. Çilekeş, benim en çok sevdiğim grup Linkin Park’ı hatırlatıyordu ve özellikle Türkiye’de maNga haricinde başka bir Türk nu-metal grubu dinlemek açıkçası beni bir hayli mutlu etmişti. Y.O.K albümünü o dönemlerde tekrar tekrar dinliyor, gitarda şarkılarını öğrenmeye çalışıyordum. Tabii, o dönem hâlihazırda sahip olduğum donanımım olmadığı için bir yere kadar telafi ediyordu ama içimde Çilekeş’e ve Türk rock/metal camiasına olan merakım ve hevesim katlanarak artıyordu. Derken Katil Dans ve sonrasında Histeri Çalışmaları’nı da tekrar tekrar dinlemeye başladım. Grupla ilgili daha fazla detay araştırırken gitarist Ali Güçlü Şimşek’in yan projesi Lalalar’ı ve yine Ali Güçlü Şimşek ve Görkem Karabudak’ın bulunduğu alternatif rock grubu Bubituzak’ı da beraberinde deneyimlemiş bulundum.

2011’den beri sessizliğini koruyan grupla ilgili ne kendi üyelerinden ne de organizatörlerden kesin bir haber vardı. Ta ki 2026 Ocak ayına kadar. Grubun gitaristi Ali Güçlü Şimşek, eşi Gaye Su Akyol ile konuk olduğu Jack Talks programının 1 saat 1. dakikasında Çilekeş’in 21. yılının şerefine bir konser vereceklerini duyurmuştu. Birkaç gün sonrasında Çilekeş bir Instagram sayfası açtı ve konserin resmî duyurusunu yaptı: 10 Ekim 2026, KüçükÇiftlik Park. Tarih ilk başta bayağı uzak gelmişti. Grubun eski hayranları yıllardır beklemeye alışık olsalar da (Kendimi bu sınıfa koymayı uygun bulmuyorum çünkü ne kadar “Abi keşke geri dönseler.” desem de ne de olsa 5 senedir bu grubu aktif bir şekilde dinliyordum.) artık grup resmî olarak geri dönüşünü onaylamıştı. Birçok soru işaretinin tam ortasında, biletlerin satışa sunulduğu ilk dakikalarda konsere şans eseri bilet alabildim ve sonrasında sayfayı yenilediğimde biletlerin tükendiğini gördüm. Biletlerin ilk dakikalarda (genel ve sahne önü olmak üzere) 1000 TL kadar artması da kafaları kurcalayan bir diğer olaylardan bir tanesiydi. Bunların dışında geriye sadece tek bir şey kalıyordu: Ekim’e kadar bekleyecektik.

Peki, Kim bu Çilekeş?
Çilekeş, 2002 yılının Ekim ayında Ankara’da kurulan, vokal koltuğunda Görkem Karabudak, gitarda Ali Güçlü Şimşek, bateride Cumhur Avcil ve bas gitarda Gökhan Şahinkaya’nın bir araya geldiği, 2003 yılında katıldıkları Fanta Genç Yetenekler Aramızda yarışmasını kazanarak resmî olarak müzik kariyerine başlamış bir gruptur. Y.O.K albümü ile başarılarının ivmesini yakalayan grup, bir dönem maNga ile hayranlar arasında tür olarak birbiriyle kıyaslanmaktaydı. Y.O.K sonrası 2008 yılında yayımlanan Katil Dans, çıktığı dönem prestijli Rolling Stone dergisi tarafından “2008 Yılının En İyi Albümü” seçilmişti. Yıllar içerisinde bas gitarist Gökhan Şahinkaya’nın gruptan ayrılmasıyla 3 kişi kalan Çilekeş, Histeri Çalışmaları ile farklı sound denemesinde o dönem pek olumlu yanıt alamayan grup, 2011 yılı itibarıyla sessizliğe büründü. 2011’den sonra Ali Güçlü Şimşek, Lalalar, Görkem Karabudak ile bir dönem birleştikleri alternatif rock projesi Bubituzak ve eşi Gaye Su Akyol ile kurduğu Alfa Kobra grubuyla devam ederken, Cumhur Avcil klinik psikolog olarak yoluna devam etti. Görkem Karabudak ise Bubituzak, Korhan Futacı & Kara Orkestra, Yasemin Mori ve Gaye Su Akyol ile çalışmış, 2021 sonrası Türkçe alternatif rock sahnesinin efsane isimlerinden biri olan Kurban grubunun bateristi Burak Gürpınar ile solo kariyerine adım atmıştır. 17 Ağustos 2025 yılında İstanbul’a uzun yıllar sonra ilk kez gelen Limp Bizkit’in ön grubu olarak çıkan Görkem Karabudak, solo şarkılarının yanında Çilekeş’in efsane şarkısı Yok’u da seslendirerek konser öncesi hayranlara unutulmaz anlar yaşatmıştı. Çilekeş, kendi içinde güncelde kemik kadroyu korurken bas gitar koltuğunda, Gaye Su Akyol’dan aşina olduğumuz Ozan Kısaparmak’ı bizlere tanıtmış oldu.
“Artık Korkmak İçin Yanlış Zamandayız” – Konser Hakkında Düşüncelerim
Konser için alana geldiğim anda büyük bir şaşkınlık yaşadım çünkü önceden geldiğim Megadeth ve Three Days Grace konserlerinde hiç şahit olmadığım bir manzarayla karşılaşmıştım. Neredeyse hiç kimse yoktu. Tabii, bunun çok mantıklı bir karar olduğunu saatler geçtikten sonra anlayacaktım çünkü konserin başlama saati 22.00 idi ve bu, düz hesapla en az dört saat kalacağımızın ve aslında erken gelmekle ucundan bir tık büyük bir hata yaptığımın acı bir habercisiydi. Sahne önü alana yerleştiğim anda dikkatimi en çok çeken şey ise sahnenin önüne çekilen kocaman perde ve arada ekrana verilen, siyah-beyaz kareler barındıran görsel oldu. Aklımın ucundan o anda acaba Katil Dans ile mi başlayacaklar?” dâhil birçok konser açılış spekülasyonu beynimin içinde dönüp dolaşıyordu. Ne kadar başta zaman geçmek bilmese de konsere dakikalar kala alandaki atmosfer ve hayranların haykırışlarıyla birlikte heyecanım doruklara çıkmıştı. Saatler 22.00’ı gösterdiği anda sahne etrafından sisler yayılmaya ve sahnenin ortasında kırmızı bir ışıkla baterinin hizasında Cumhur Avcil’in bizlere selam verdiği görülmeye başladı. Ardından Ali Güçlü Şimşek’in çaldığı ufak çaplı bir intro ile birlikte nitekim tahminlerimden biri ve en düşük ihtimal verdiğim, ayrıca Çilekeş’in en sevdiğim şarkısı olan Kendimden Geriye ile konsere tempolu bir başlangıç yapmış olduk.

Kendimden Geriye sonrası Görkem Karabudak, basçı Ozan Kısaparmak’ı tanıttığı esnada Katil Dans’tan Akrep ve Ardıma Hiç Bakmadan (Çilekeş) ile adrenalin seviyesini soluksuz bir şekilde maksimuma çıkarmış olduk. Şarkı arasında tekrar tekrar özlemlerini dile getiren Görkem Karabudak, Y.O.K albümünün 21. yılına özel turneye 11 sene sonra tekrar başladıklarını, ilerleyen saatlerde Katil Dans ve Histeri Çalışmaları’ndan da şarkılar çalınacağını söylemesinin ardından Katil Dans ve Sorma ile gençlik ateşini ve isyanı doruklara kadar hissettiğimiz anlar yaşamış olduk. Sorma’nın ardından sahneye rapçi Fuat Ergin’in çağrılmasıyla en ikonik şarkılardan biri olan Gözaltı büyük bir coşkuyla söylenmiş oldu. Fuat Ergin alkışlarla uğurlandıktan sonra Kürar şarkısıyla devam eden grup, şarkının ortalarında Filistin bayrağını ekrana vererek Filistin adına şarkıyı söylemiş oldu. Açık ara en çok sevdiğim kısım Kürar’dan sonra, Görkem Karabudak’ın solo turnelerinde kullandığı Siyah introsuyla arka tarafta terminal komutlarıyla tarihleri ve yıllarıyla birlikte günümüze kadar olan saldırıları ekrana yazdırdılar ve en son kırmızı tonla ekranda “10 Ekim 2015 – Ankara Garı Saldırısı” çoklu bir şekilde yazıldıktan sonra Siyah’ın introsu çalmaya başlayınca büyük bir coşkuyla karşılandı.

Şarkı sonrası Görkem Karabudak, “Gönül isterdi ki isyanımız bu kadar kronik hâle gelmesin ama bunun için artık çok geç. Ve unutmayın, artık korkmak için yanlış zamandayız.” sözlerini dile getirerek müziğin hem caydırıcı ve destekçi yönüne hem de bazen Siyah’ta da söylendiği gibi karanlığa itiraz edip hesap sormamız gerektiğini vurgulamış oldu. Soluksuz bir şekilde Kara Mizah ve Yetmiyor ile devam eden grup, ikinci sürprizini yapmak üzereydi. Grup sonraki gitar değişiminde akustik gitarla çıkarak akıllarda “Çilekeş’in akustik şarkısı var mıydı?” sorusunu akıllara kazırken Pervazda Tatil şarkısını çalmaya başladılar. Bileti aldığımdan beri çalınması olası şarkılardan biri olarak listemde duran ve şarkının çalınacağını, hatta Şebnem Ferah’ın da geleceğini tahmin ediyordum. Şebnem Ferah ne yazık ki gelemese de internetin derinliklerinde ve eski setlistlerde bile göremediğim bu şarkıyı ilk kez dinleme şansı yakalamıştım. Konserin bir diğer dikkat çeken noktası ise “Bunu ilk kez burada çalacağız.” dedikleri zaman oldu. Herkes yeni bir şarkı beklerken Çilekeş’in yayımlamadığı bir şarkı olduğu, lakin bu şarkının Pentagram’ın 40. yılı dolayısıyla Çilekeş’in katkıda bulunduğu ve uyarladığı bir şarkı olduğu vurgulandı. Burada değineceğim kısım bu çünkü uyarlanan şarkı, benim Çilekeş ile tanışmama vesile olan şarkı olan 1000 in the Eastlands şarkısıydı. Bu tesadüf beni ayrı etkileyen ve konsere bağlayan bir diğer etken oldu. Pentagram uyarlamasının ardından Körpe ile konsere devam ettikten sonra birçok kişinin başlarda çalmasını beklediği şarkı Y.O.K’un ana riffi çaldı ve ben tam o an 5 yıl geriye gittiğimi hissettim. Şarkının sonunda Görkem Karabudak bizlerle birlikte şarkının ana sözlerini söylerken perde tekrardan kapandı. Burada ben dâhil birçok kişi konserin bittiğini sansa da yukarıdan sahneye inen yeşil piramit ışıkla birlikte Prodigy’nin Breathe şarkısıyla gecenin ikinci cover parçasını çalmış oldular. Prodigy’nin ardından Hit Dalaşı ile kalındığı yerden devam eden grup, Kendimden Geriye II’de Görkem’in sahneden inip öndeki seyircilerle şarkıya eşlik etmesiyle konseri sonlandırmış oldu.

Belirttiğim ufak çaplı sorunlara rağmen objektif bir şekilde değerlendirecek olursam konser, şarkıların sıralanışıyla, görsel efektleriyle, grup üyelerinin özellikle seyirciyle kurduğu samimi etkileşim ve konser alanının havasıyla Türk gruplar içerisinde şu ana kadar gittiğim en iyi konser oldu. Çilekeş’ten sonra uygun bir zamanda Hayko Cepkin’e gideceğim için onu kapsam dışına alıyorum, keza konser sahnesi denilince akıllara gelen hatırı sayılır bir rol üstlenmektedir kendisi. Çilekeş’e tekrar dönecek olursak özellikle şarkı aralarının birinde bir hayranın sahneye peluş Görkem bebeği fırlatması ve Ali Güçlü Şimşek’in alması, konserde en çok eğlendiğim anlardan biri oldu. 16 senelik bir hasreti geçen cumartesi telafi etmiş olduk. Umarım Çilekeş bu süreçte turnelerine devam eder ve sonraki seferinde bizlerin karşısına yeni şarkı ve albümlerle çıkarlar.

Organizasyon: Epifoni Events
Çilekeş İstanbul konser fotoğrafları için Setareh Heidari’ye teşekkürlerimizle @setare_heidarii
©2026@metaloda
“Her hakkı saklıdır. Kaynak göstermeden alıntı yapılamaz. Başka yerde yayınlanamaz.”










Leave a Reply
Want to join the discussion?Feel free to contribute!