Michael Jackson denince akla önce hayatı boyunca üzerine yapışan Pop’un Kralı etiketi gelir nedense: unutulmaz melodiler, ikonik moonwalk, taşlı beyaz eldiven, dev stadyum konserleri, kusursuz koreografiler… Oysa Michael Jackson’ın eşsiz müzik adamı, dansçı ve koreograf kişiliğinin altında çok daha karanlık, çok daha öfkeli bir damar vardır. Belki de onu bu kadar sıra dışı yapan şey dünyanın gördüğü en büyük pop yıldızlarından biri olması kadar ruhunda ilk bakışta görünmeyen rock metal öfkeyi barındırmasıdır.
Tag Archive for: rock music
Şiir, Öfke ve Umut : Patti Smith Quartet İstanbul Konseri
Yaklaşık 10 bin dinleyicinin birkaç saatliğine kendi kişisel sorunlarından, hayatın karmaşasından ve dünyanın ağırlığından uzaklaşıp yaşama dair yeniden umut dolduğu, iyileşmeye dair birbirine tutunduğu bir konser: Patti Smith Quartet.
Tarihler 17 Mayıs 2026’yı gösterirken yolumuz Bonus Parkorman’ın yemyeşil sahnesine düşmüş, aylar öncesinden biriktirdiğimiz heyecanla konser için önceden hazırladığımız, Patti’ye yakışacağını düşündüğümüz kıyafetlerimizi giymiştik.
Sağanak yağmur yeni dinmişti. Tepemizde, günü daha da özel kılmak istermişçesine bir gökkuşağı belirmiş, hava ise olabilecek en tatlı hâliyle esmeye başlamıştı.
Few musicians in rock history have treated sound as something truly alive quite like Adrian Belew.
Whether alongside King Crimson, David Bowie, Talking Heads or Frank Zappa, Belew has always approached music with the mindset of an explorer — chasing strange textures, bending technology into emotion and constantly pushing beyond familiar territory. Especially during King Crimson’s groundbreaking 1980s era, he helped reshape progressive music into something futuristic, rhythmic and entirely unpredictable.
Now, with BEAT — alongside Steve Vai, Tony Levin and Danny Carey — Belew returns to the world of Discipline, Beat and Three of a Perfect Pair, not as a nostalgic act, but as a living continuation of that adventurous spirit.
In this conversation with Metal Oda, Adrian Belew reflects on the creative chaos of 1980s King Crimson, working with David Bowie, the influence of Beat Generation literature, artificial intelligence, creativity and progressive rock, and why curiosity still matters more than nostalgia.
Rock tarihinde sesi Adrian Belew kadar, adeta canlı bir organizma gibi ele alıp şekillendiren çok az müzisyen vardır.
İster King Crimson, ister David Bowie, Talking Heads ya da Frank Zappa ile çalışmış olsun, Belew müziğe her zaman bir kâşif zihniyetiyle yaklaştı —ve bunu değişik, kimi zaman tuhaf ses dokularının peşinden giden, teknolojiyi duyguya dönüştüren ve sürekli olarak alışılmış sınırların ötesine geçen bir anlayışla yaptı. Özellikle King Crimson’ın çığır açan 1980’ler döneminde, progresif müziğin dilini daha fütüristik, ritmik ve tamamen öngörülemez bir şeye dönüştürdü.
Şimdi ise BEAT projesinde — Steve Vai, Tony Levin ve Danny Carey ile birlikte — Belew, Discipline, Beat ve Three of a Perfect Pair albümlerinin ikonik dünyasına nostaljik bir şekilde değil, o dönemin maceracı ruhunun canlı bir yansıması olarak geri dönüyor.
Metal Oda için gerçekleştirdiğimiz bu söyleşide Adrian Belew ile 1980’ler King Crimson döneminin yaratıcı kaosu, David Bowie anıları, Beat Kuşağı edebiyatının müzikteki etkisi, yapay zekâ, yaratıcılığın sınırları ve progresif rock üzerinden müzikteki merak ve keşif duygusunun neden hâlâ nostaljiden daha önemli olduğunu konuştuk.
Korn x Diablo IV: Efsaneler Karanlığa Dönüyor
Bir döneme damgasını vuran ve özellikle “Freak on a Leash” gibi parçalarıyla 90’ların gençliğinin sesi hâline gelen modern metal efsanesi Korn, 28 Nisan’da yayımlanan Diablo IV DLC’si Diablo IV: Lord of Hatred için Blizzard Entertainment ile iş birliği yaptı. Grup, bu iş birliği kapsamında 23 Nisan 2026 tarihinde “Reward the Scars” adlı yeni teklisini de yayımladı.
“Reward the Scars”, Korn’un yıllardır taşıdığı karanlık estetiği Diablo evreniyle buluşturuyor.
Arkadaşlar merhaba, ben Gökhan Pislickkedi. Bu, Metal Oda’daki ilk yazım olacak. Kısaca kendimden bahsetmem gerekirse; Pislickkedi projemde ve Bulutsuzluk Özlemi grubunun kurucularından Sina Koloğlu abimizin projelerinde gitar çalıyor, aynı zamanda gitar eğitmenliği yapıyorum. Dokuz Eylül Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Müzik Bilimleri Bölümü mezunuyum.
Bugün; kendi gitar çalım tekniklerimde, stilimde ve bestelerimde en büyük ilham kaynaklarımdan biri olan Zakk Wylde hakkında yazmak istedim.
Boston: Bodrum Katından Çıkan Uzay Çağı
1970’lerin ortasında, rock sahnesine dev bir roket gibi inen Boston grubu, kulağa yalnızca gitar, vokal ve riff gibi gelse de, satır aralarında mühendislik, obsesif bir mükemmeliyetçilik ve insanüstü bir yalnızlık da barındırıyordu. Boston, o dönemki birçok grup gibi plak şirketlerinin yönlendirdiği bir müzik projesi değildi. Bu, kelimenin tam anlamıyla “bodrumdan çıkan bir devrim”di.
Sınır Tanımayan Bir Ses: A Thousand Allies ve Kendi Yolunu Açan Progresif Hikâye
Kendi imkânlarıyla üretim yapan, progresif sınırları genişletmekten çekinmeyen ve Metallica’nın “The Outlaw Torn” cover yarışmasını kazanarak uluslararası sahnede dikkat çeken A Thousand Allies; müziğin teknikle duyguyu nasıl aynı potada eritebileceğini anlatıyor. Bu söyleşide, grubun kuruluş hikâyesinden sahne bağımlılığına, üretim süreçlerinden Türkiye’de metal yapmanın gerçeklerine uzanan samimi bir yolculuk var.
Artemis II uzay görevi, Artemis programı kapsamında gerçekleştirilen insanlı Ay yakın geçiş görevi olarak tarihe geçti.
Kanadalı alternative / nu metal grubu Three Days Grace‘in 30 Haziran 2026 İstanbul konserini heyecanla beklerken, Aralık 2025’te Düsseldorf’ta verdikleri konseri yazarımız Deniz İrgas’tan dinliyoruz:
